#fuckmylife

Om mij heen zie ik mensen trouwen, kinderen krijgen en scheiden. Dat wil ik ook! Nou ja, denk ik dan…. ik weet eigenlijk nog niet of ik kinderen wil. Ik weet ook niet of ik ooit wil trouwen en ik weet ook nog niet of ik ooit wil scheiden. Maar terwijl ik het allemaal niet weet, tikt de klok wel gewoon door. Fuck, ik ben over de 35 en hoewel ik me 18 voel, denken mijn eicellen daar vast anders over. Ik heb nog even om er over na te denken, maar ik kan niet meer mijn kop in het stand steken zoals ik deed toen ik 25 was. En dus zit er maar één ding op: ik móet nú die man vinden.

De zoektocht begint (natuurlijk) op Tinder, een waanzinnig succes. Wie verveeld is in z’n huidige relatie raad ik aan om eens op Tinder te gaan kijken. Je hebt er zoveel keuze, echt fantastisch. Not.
Hetzelfde probleem heb je op Happn, Inner Circle, Relatieplanet, Lexa, Bumble, E-matching en Pepper. Na de deceptie met m’n scharrel in december (ik vind je niet leuk), de tegenvaller met J. (jij kunt vast niet leven met mijn kind) en ik-wil-m’n-ex-terug-B.-die-toch-niet-leuk-was volg ik dus maar de goede raad van een dierbare vriend op: ik ga speeddaten!

Een website die ik van te voren raadpleeg, geeft mij de tip: zorg dat je er een half uurtje eerder bent. Je kunt dan alvast gezellig kletsen en borrelen. Lijkt me een prima idee en dus ben ik 20 minuten te vroeg in het café waar de speeddate is. Ik verwacht in een gezellige drukte terecht te komen, maar helaas: de tent is he-le-maal leeg. Alleen de dame van de organisatie is er, ze kijkt me vreemd aan en gaat door met het klaarzetten van de bordjes. Ik bestel een wit wijntje en drink ‘m in het gezelschap van mezelf op. Eén voor één zie ik de mannen binnendruppelen, in gedachte swipe ik de eerste naar links. Nope. De tweede ook, nope. Nee, jij ook niet. Gelukkig komt er daarna een jong meisje binnen van mijn leeftijd, vlotte meid en  ziet er goed uit. Zie je wel! Er komen ook leuke mensen!

De eerste met wie ik een speeddate van 3 minuten heb is Jan. Ik had ‘m al opgemerkt. Helaas niet omdat hij zo’n ontzettend leuke uitstraling heeft, maar vooral omdat hij enorm zenuwachtig staat te hupsen en schuchter om zich heen kijkt. Z’n schouders staan gespannen omhoog en beschermen z’n hoofd, een beetje zoals een schildpad z’n hoofd intrekt als het te spannend wordt. Hij kijkt niemand aan en en als hij dat per ongeluk wel doet, wordt hij meteen rood. Ik voel me ongemakkelijk en wil één ding niet doen en dat is over hem heen walsen. Mijn stem gaat omlaag, net zoals m’n volume en ik praat heel rustig: koooom-je-hier-vaaaaaaker? vraag ik op langzaaaame toon. “Waaaaat-zoek-je-preciesssssssss?” Het is te schattig als Jan al stotterend antwoordt: “ikk-kkk zoe-oe-kkk mijn dddddrooom …vrouw”. “Okeeeeeeee, en wat-maakt-iemand-een-droomvrouwwwww?” vraag ik. Z’n antwoord is goud waard: “Ie-ie-iemand met wie ikkk-kkk leukkk leukkke dingen kkk-kan doen en van kkk-kan houden” zegt hij terwijl me niet aankijkt.
Al stotterend gaat de tijd snel en dus moet Jan weer door. Bang dat ik kan zien of hij ja of nee bij mijn naam aankruist, schermt hij met z’n arm het matchformulier af zoals ik dat vroeger op de basisschool deed als iemand wilde spieken. Hij kijkt nog even op om zeker te weten dat ik niet kijk, kruist snel wat aan en gaat dan weer door. Doei!

In anderhalf uur krijg ik in totaal 18 mannen aan m’n tafel waar ik telkens 3 minuten mee mag praten. Soms gaat de tijd snel, soms smacht ik naar de bel.  Tussen de pauzes door evalueer ik het aanbod met de andere vrouwen; mweh, mwah, meh is de conclusie. Bij twee mannen twijfel ik of ik een ‘ja’ zal aankruisen. Ze lijken me beiden erg aardig, maar …… maar….. Door de enorme hoeveelheid “kneuzige” mannen ben ik bevooroordeeld geraakt. In mijn gedachten maak ik me enorm schuldig aan hokjesdenken: alle mannen hier zijn kneuzig, jij bent een man, jij bent hier en dus ben jij ook kneuzig. Slaat natuurlijk helemaal nergens op, maar na 18 keer 3 minuten ouwehoeren, kan ik niet meer helder denken. Blijkbaar is speeddaten iets waar ik niet zo goed in ben. Na afloop praat ik nog even na met m’n achterbuurvrouw, we besluiten om maar een keer samen te gaan stappen om op jacht te gaan en wisselen telefoonnummers uit. ‘T is niet waar ik voor kwam, maar ik heb toch maar mooi een nummer gescoord!

Omdat het ook met speeddaten niet gelukt is, Tinder ik daarna weer alsof m’n leven ervan afhangt. Ik raak in gesprek met ene K. en na een weekje appen gaan we een drankje doen. Helaas woont K. een teringeind bij mij vandaan en heeft hij eigenlijk al een heel leven achter de rug inclusief kinderen en vechtscheiding. De status: hij wil en kan geen kinderen meer krijgen en wil ook nooit meer trouwen. Ik weet nog steeds niet wat ik nu wil, maar  met K. kan het dus allemaal sowieso niet. Ik vind K. een leuke vent en op 3 die moeilijkheden na voldoet hij aan alle criteria: slim, grappig, goede baan, eigen huis, leven op orde, niet al te haatdragend over z’n ex, auto en dus flexibel transport etc etc. Maar hoewel het erg gezellig is, voel ik hét niet. AAAAAAAAAAAAAAAAAH…. als mensen bij First Dates na een gezellige date zeggen: ik voelde geen romantische klik dan ontplof ik altijd: WTF ZOEK JE DAN DOOS???? Maar nu zit ik zelf in die positie en moet ik K. met tegenzin melden dat ik het helaas niet voel voor hem. Alsof het nog niet erg genoeg is, zegt hij: “Jammer, van mijn kant zit het helemaal goed. Ik vind je heel erg leuk en had je graag weer willen zien. Ik was er zelfs voor naar Haarlem gekomen”. Ja hoor, heb ik weer…. kom ik dus een leuke man tegen die mij heel erg leuk vindt, wil ik weer niet.

Om het leed te vergeten, ga ik een week later met vriendinnen naar een 90’s party in Spice Girl thema. Ik heb niets aan het toeval over gelaten en zorg ervoor dat ik er tip-top uitzie in m’n Union-Jack-Ginger-Spice-jurkje. Een eindje verder staat een groepje mannen waarvan er één wel erg leuk is. Als de Spice Girls hun entree maken op het podium, schiet hij me aan: “moet jij niet op het podium staan?” vraagt hij en hij wijst naar m’n jurkje. “Ze konden me niet betalen, dus hebben ze haar gevaagd” grap ik terug. Het ijs is gebroken en we missen het hele optreden omdat we het te gezellig hebben. We blijken bijna hetzelfde werk te doen, hetzelfde leuk te vinden en dezelfde humor te hebben. Na een half uur kletsen zegt hij “als ik geen vriendin zou hebben, zou ik direct met je trouwen”. Waaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaat????? Noooooo…… Serieus???? Heeft iemand een voodoo-pop van mij gemaakt en zit die persoon nu heel hard te lachen? Zit ik stiekem in de Truman-show? Bananasplit? Is dit de hoever-kunnen-we-Chantal-tergen-show? Als ik nu iets moest posten op Insta zou het #fuckmylife zijn. Op een zwarte achtergrond. Met hele grote witte letters. Met punten ertussen: #FUCK.MY.LIFE

De dagen erna ga ik weer verder op Tinder en Happn, maar het komt mij m’n neus uit. Als ik na 5 minuten appen van een of andere knakker de vraag krijg wanneer hij mag komen eten, ben ik er klaar mee. Ik voel me alsof ik net de 6e ronde heb besteld bij een All you can eat-sushirestaurant en tegen heug en meug de laatste dingen zit weg te stouwen omdat je anders bij moet betalen. Ik heb er geen zin meer in. Ik heb er alles aan gedaan, misschien wel teveel. Het was leuk, het was leerzaam en vermakelijk, maar het is gewoon even niet mijn tijd. En trouwens, het is niet alsof ik een man nodig heb, alsof m’n leven niet leuk is zonder man en alsof mijn geluk afhangt van een man. En daarom besluit ik opnieuw dat alle apps eraf gaan: dag Tinder, dag Happn en dag Inner Circle. Het was me een waar genoegen, tschüss und nicht mehr auf wiedersehen! En dit keer écht. Jullie komen niet meer terug op mijn telefoon. Hoop ik dan natuurlijk….Toch? Ja, toch? Moet toch lukken?

Related posts:

Wat vind je van deze post?
  • Mathijs Heurter

    Zonde Chantal,
    maar sommige punten die je aanstipt zijn erg herkenbaar. Alhoewel de vrouwen naar de mannen toe gelukkig wat gepaster zijn in hun teksten en foto’s. Ik denk dat het grootste verschil er in ligt dat vrouwen op Tinder vaker op zoek zijn naar wat serieus terwijl een grote groep mannen op zoek is naar avontuur en iets eenmaligs, of het juist gebruiken voor een ego boost (hier verdenk ik vrouwen ook wel van).
    Het vraag en aanbod sluit dus niet goed op elkaar aan. En de mannen die er wel zitten met intentie om een leuk iemand voor langer te ontmoeten….. die staan vaak al 6-0 achter door de ervaringen die de vrouwen hebben opgedaan met de 600 eerdere mannen welke alleen maar uit waren op lust.

    Tinder is bij mij ook passé geworden. Ondanks dat ik gelukkig wel ook leuke dates heb gehad. Ik ontmoet mijn soulmate wel op straat, in de kroeg, supermarkt, buitenland of ergens anders. Is nog eens veel leuker en spontaner ook!