Weet je…. laat maar.

Het is zaterdagavond als ik met een vriendinnetje zo’n beetje onder de bank lig van de slappe lach. Het slachtoffer lijkt in eerste instantie haar vriend, die met een beteuterd gezicht het tafereel op een afstand aanschouwt. Maar eenmaal uitgelachen komen we tot de conclusie dat we niet hém belachelijk zaten te maken maar dat we vooral heel hard om ons eigen gedrag moeten lachen. Want eerlijk toegegeven: met ons vrouwen valt soms gewoon niet te communiceren…

 

“Wat is er?” vraagt haar vriend aan mijn vriendin. Hij krijgt een boze blik terug met een felle “Láát-maar”. “Nee-ee, niets laat maar, ik wil weten wat er is”. Hierop volgt natuurlijk een nog vuilere blik van haar en wordt vast met de ogen gerold en heel hard gezucht. Zoiets is volgens mij wat er gebeurde, zo’n 5 minuten voor ik binnenkwam. Ik heb het zeldzame talent om aanwezig te zijn op plekken waar een echtelijke ruzie broeit, ik zou er boeken over vol kunnen schrijven. Maar dat doe ik niet.

Mannen: soms moeten jullie gewoon niet doorvragen. Als je niet snapt waarom we boos, kribbig of geïrriteerd zijn, vraag dan in ieder geval nooit “Wat is er?” Dat is namelijk hét teken dat je er geen bal van begrepen hebt en waarschijnlijk al de hele dag met oogkleppen op rondloopt. Als je had opgelet, had je namelijk duidelijk kunnen zien wat er aan de hand is. In het geval van mijn vriendin was ze wanhopig geïrriteerd door het wangedrag van haar dochter die dag en gewoon enorm vermoeid. Een betere opmerking was geweest “Wat een dag hè schatje, wat was ze vervelend hè?” waarbij je deze woorden kracht bijzet met een lieve, stevige knuffel. Dan blijft alles pais en vree want dan kan de vrouw even uithuilen in zijn stoere armen. “Ja…. (snik)…. ik ben op (snik)…..”
Ja, we gaan er hierbij inderdaad vanuit dat je ons feilloos aanvoelt en over oneindig veel observatievermogen beschikt. Sucks to be you hè?

En als je echt geen idee hebt (= kunt hebben) waarom er net wat harder met kastdeuren wordt gesmeten en met wat meer herrie de vaatwasser wordt uitgeruimd, kom dan naar haar toe, hou haar even vast en vraag dan op lieve, geïnteresseerde toon “Lieverd, wat is er?” (Trouwens, het beste is natuurlijk om meteen even te helpen bij het uitruimen van de vaatwasser als je toch in de buurt bent, gratis tip). Máár, doe dit natuurlijk niet als je kunt vermoeden dat je de bron van de boosheid bent. Dan is het beter om voorlopig even niet in de buurt te komen. Vraag jezelf dus eerst af of je wat verkeerds gedaan hebt (nee, vraag het vooral niet aan haar) voordat je een boze vrouw nadert.

En ja, we snappen dat heel veel gevraagd is. Maar je bent natuurlijk niet zomaar verkozen tot partner hè? De verwachtingen zijn dan hooggespannen en dus verwachten we van jou dat je altijd snapt waarom we boos zijn, dat je weet wanneer ‘laat maar’ betekent dat je écht weg moet blijven en wanneer ‘laat maar’ betekent dat je vooral door moet vragen en een knuffel moet komen geven. Zo moeilijk is het toch allemaal niet? En als je een felle ‘laat-maar’ al erg vindt, dan is een ‘laat maar’ voorafgegaan door ‘weet je’ nog veel erger. Je mag dus blij zijn dat je die niet naar je hoofd geslingerd hebt gekegen.

Succes mannen! Dan gaan wij vast door met lachen om ons eigen gedrag en lachen we jullie een klein beetje uit omdat het nou eenmaal jullie lot is om met ons om te gaan.

Related posts:

Wat vind je van deze post?